Od wielu lat zachęcam do rozsądnego zarządzania budżetem domowym, oszczędzania i inwestowania nadwyżek finansowych. Nie wszystko jednak da się zamknąć w liczbach i liczy się jeszcze aspekt psychologiczny.
A co z wydatkami? Czy można je zoptymalizować w taki sposób, aby w sumie wydawać mniej lub tyle samo i równocześnie odczuwać większą satysfakcję?
 |
| Fot. geralt/Pixabay |
Aby efektywnie oszczędzać i inwestować, należy budować kapitał, a najprostszą drogą do jego zdobycia jest zwyczajna praca na etacie i trzymanie się zasady wydawania mniej niż zarabiasz.
Nieodmiennie wielkie emocje wzbudza regularnie podawane przez GUS przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw. Według ostatniego odczytu wyniosło ono w lipcu 2014 r. 3964,91 zł brutto.
 |
| źródło: GUS |
Bardzo podoba mi się idea, aby każdy dorosły Polak otrzymywał 1000 zł miesięcznie. Bezwarunkowo.
Dawno temu, jeszcze w 2008 roku popełniłem tekst "Jak zarobić więcej kasy. 20 sposobów." Należy on do najpopularniejszych w historii bloga i do tej pory doczekał się blisko stu tysięcy odsłon:
Michael Norton pojawił się na blogu w ubiegłym roku, kiedy wyjaśniał, jak kupić szczęście.
Jego praca naukowa koncentruje się wokół tego właśnie problemu. Czasami wnioski są zaskakujące, a zostały one zebrane w wydanej w maju książce "Happy Money: The Science of Smarter Spending".
Oto 5 zasad, jak wydawać pieniądze i być szczęśliwym człowiekiem
1. Kupuj doświadczenia, a nie przedmioty
Ludzie najczęściej wydają pieniądze na różne namacalne dobra materialne licząc, że dzięki nim będą czuli się lepiej. Tymczasem Norton dowodzi, że nawet samo oczekiwanie na nadchodzący koncert czy wakacje jest zdecydowanie przyjemniejsze niż na przykład zakup nowego telewizora. Ten ostatni szybko się znudzi, a tymczasem wspomnienia z koncertu czy wakacji pozostają z nami bardzo długo, czasem na zawsze.
Prawie każdy z nas próbuje kreować swój obraz jako osoby racjonalnej i podejmującej rozsądne decyzje w życiu, w tym finansowe.
Tymczasem jakoś tak dziwnie się składa, że wcale tak nie jest, przynajmniej nie zawsze.
Dlatego jestem ciekaw, czy ktoś się odważy i napisze, jakie były jego najgorsze decyzje finansowe w życiu i na co najgłupszego wydałeś swoje pieniądze?
BBC przedstawia pracę "Work Longer, Live Healthier", której autorem jest Gabriel H. Sahlgren z Institute of Economic Affairs (IEA).
Sahlgren przekonuje, że przejście na emeryturę ma negatywny wpływ na nasze zdrowie, zarówno psychiczne, jak też fizyczne.
Po początkowo nieco lepszym samopoczuciu, w dużej mierze wywołanym pozbyciem się stresu, często pojawia się depresja (wzrost ryzyka o 40 proc. w stosunku do pracujących rówieśników) oraz liczne dolegliwości fizyczne, których nie doświadczają osoby wciąż aktywne zawodowo.
Czyżby kariera rentiera czy młodego emeryta wcale nie była taka atrakcyjna, jak się nam wydaje?
A może po prostu chodzi o przekonanie mas, że podnoszenie wieku emerytalnego jest tak naprawdę dla nich świetnym rozwiązaniem i wszyscy powinni być wdzięczni rządowi, jeśli każe nam pracować na przykład do siedemdziesiątki i dłużej?
Pod koniec kwietnia na blogu pojawił się Pete, młody rentier z Kanady, który obecnie mieszka z rodziną w USA w stanie Kolorado. Pod wpisem pokazały się komentarze osób z Polski, które również mogą nazwać się rentierami.
Jak widać, temat interesuje wielu, a tak naprawdę dotyczy nas wszystkich. Jeden będzie marzył o rzuceniu etatu, inny o godziwej emeryturze (tej drugiej nie zapewni ani ZUS, ani OFE - nikt już nie ma złudzeń).
No i tu pojawia się od razu sensowne pytanie: ile potrzebuję pieniędzy, aby zostać rentierem/ emerytem?
Zastanawialiście się nad tym?
Tradycyjnie uważa się, że "pieniądze szczęścia nie dają, ale musisz sporo zarabiać", czyli istnieje graniczna kwota, którą powinieneś zarabiać/posiadać, aby osiągnąć stan pewnego zadowolenia z życia i bezpieczeństwa. Jednak wyższe zarobki w pewnym momencie tracą na znaczeniu i jak mówi Arnold Schwarzenegger:
"Pieniądze szczęścia nie dają. Mam teraz 50 mln dolarów, ale jestem tak
samo szczęśliwy jak wtedy, kiedy miałem 48 milionów. "
Do podobnych wniosków doszli Kahneman i Deaton określając nawet dość dokładnie próg satysfakcji w amerykańskich warunkach: 75 tys. dol. rocznie (brutto).
Po jego przekroczeniu nasz stan emocjonalny zbytnio się nie zmienia, a jedynie wierzymy, że wszystko toczy się właściwym torem.
W 2011 roku zadałem Czytelnikom bloga podobne pytanie: ile według Ciebie wynosi minimum miesięczne dochodów, aby przestać martwić się o pieniądze?
Na łamach "Quory" zadaje się różne pytania, na które odpowiadają użytkownicy. Czasem naprawdę interesująco. Niedawno ktoś zadał takie:
Jak to jest szybko stracić duże pieniądze?
Najciekawszej odpowiedzi udzielił James Altucher (pewnie również ze względu na jego niewątpliwy talent pisarski) i znających angielski zapraszam do samodzielnego przeczytania jego wpisu .
Altucher jest naprawdę wielkim oryginałem - uważa na przykład, że dzieci nie powinno się posyłać na studia, a posiadanie domu nie ma sensu.
Można byłoby go uznać za jeszcze jednego szukającego za wszelką cenę sensacji dziennikarza/blogera - teoretyka od finansów, biznesu czy inwestycji. Jednak on naprawdę miał te miliony dolarów, tracił je i i odzyskiwał.
Większość ludzi, którzy zarabiają pieniądze poprzez etat, biznes czy inwestycje stawiają sobie jakieś cele finansowe i myślą, że jeśli będą mieli do dyspozycji określoną kwotę pieniędzy, osiągną stan szczęścia.
Dla niektórych oznacza to nieustanną pogoń przez całe życie i zapętlenie się w wyścigu szczurów, dla innych zgorzknienie z powodu zbyt niskich dochodów oraz tysiąc innych dróg.
Jednak chociaż wiemy, że pieniądze szczęścia nie dają, zastanów się jaka jest minimalna kwota miesięczna, która pozwoli Tobie uznać, że żyjesz na odpowiednio przyzwoitym poziomie? (zapraszam do odpowiedzi w komentarzach i ankiety po prawej stronie bloga)
Pieniądze są źródłem stresu i jednym z głównych powodów rozwodów. Z drugiej strony napędzają do działania miliony ludzi.
Brad Klontz wraz z zespołem postanowili zbadać nasze postawy wobec pieniędzy i wyniki tej pracy można przeczytać tutaj.
Oficjalnie jesteśmy bardzo szlachetnymi i miłymi ludźmi. A jak jest naprawdę?
W poprzedni poniedziałek Oriel Feldmann-Hall z Cambridge University przedstawiła wyniki swoich badań i nie są one dla nas zbyt optymistyczne.
Francis Ford Coppola stworzył kilka arcydzieł filmowych (między innymi trylogię "Ojciec Chrzestny"- "dwójka" dla mnie najlepsza czy "Czas Apokalipsy").
Tym razem proponuję zapoznać się z ciekawym wywiadem z reżyserem, w którym mówi między innymi o ryzyku i pieniądzach.
Na tytułowe pytanie co robić z pieniędzmi, tradycyjna odpowiedź brzmi: dajcie mi i ja już nimi odpowiednio „zarządzę” lub nieco poważniejsza, ale też wielce ogólnikowa: oszczędzać i inwestować.
O ile problem z bezpiecznymi instrumentami typu lokaty i konta oszczędnościowe rozwiązać jest stosunkowo prosto i tu odsyłam do poprzedniego wpisu z zestawieniem najlepszych lokat i kont w kwietniu, o tyle z typowymi inwestycjami sprawa się komplikuje, a ze względu na długość poprzedniego posta przeniosłem drugą część na dziś.
Dyskusja o tym ile trzeba posiadać kapitału aby żyć z samej giełdy, czy szerzej tradingu trwa od dawna. Zajmowałem się tym także i ja jakiś czas temu, a niedawno na przykład autor bloga investor_ts.
Tymczasem ostatnie badanie inwestorów wykonane przez SII wzbudziło moją wesołość.
Pierwszy wniosek wydaje się logiczny: tylko 6% inwestorów utrzymuje się wyłącznie z dochodów z giełdy. W końcu zarabia mniejszość, a co dopiero mówić o regularnym czerpaniu zysków i przeznaczaniu ich na codzienne wydatki.
Każdy chciałby mieć dużo pieniędzy. Im więcej, tym lepiej. Niestety nie jesteśmy bankiem centralnym i nie możemy sobie nic dodrukować, albo chociaż dostać parę miliardów dolarów pomocy jak Bank of America czy AIG. Nic z tego.
Trzeba te pieniądze jakoś zarobić.
Pojawia się naturalne pytanie ile to jest dużo pieniędzy?
Z tego powodu umieściłem taką ankietę na blogu i takie są jej wyniki:
Dziękuję wszystkim za udział.
Już za kilka tygodni zaczynają się wakacje i moim zdaniem najlepsze inwestycje w wakacje 2009 to wypoczynek i relaks. Nie samą giełdą i inwestowaniem człowiek żyje. Taki reset przyda się każdemu.
W trakcie urlopu najlepiej zupełnie odciąć się od notowań, danych i cyferek. Mózg wtedy odpocznie i po powrocie będzie wydajniejszy.
Kwestia jak się wzbogacić nurtuje wielu ludzi. Najczęściej rozwiązanie sprowadza się do ponarzekania i ewentualnie puszczenia kuponu lotto. Druga wersja to marzenia i piękne plany, czytanie kolejnych książek i artykułów w internecie, uczęszczanie na seminaria i kursy itp. Jeszcze inna to zasuwanie od rana do wieczora na dwóch etatach i wiązanie jakoś koniec z końcem.
Niewielka grupka to ludzie sukcesu, którzy wyrwali się z wyścigu szczurów i świata marzeń.
Przejdźmy zatem do mojej wersji.
Pytanie gdzie inwestować pieniądze pojawia się co chwilę.
Wielu czytelników bloga to młodzi ludzie szukający swojej drogi w życiu. Według mnie osoba, która ma powiedzmy mniej niż 23-25 lat (początek kariery zawodowej) powinna skoncentrować się na jednej podstawowej inwestycji, czyli w siebie. Ona zawsze zwraca się z nawiązką. Zatem jeśli marzysz o karierze inwestora na Forex czy na giełdzie nie powinieneś teraz przesiadywać całymi dniami przed monitorem gapiąc się w notowania, ale lepiej pogłębiaj swoją wiedzę, czy to na studiach, kursach, czytając książki, artykuły itd. W tym wieku przyswajanie nowych informacji jest naprawdę najefektywniejsze.
Zwykle młodzi ludzie są niecierpliwi i chcą szybkich zysków. Brak doświadczenia, niski kapitał i za duże ryzyko tworzą wybuchową mieszankę, która najczęściej kończy się masakrą rachunku u maklera czy brokera rynku Forex, mimo częstych tymczasowych sukcesów. Przychodzi TA transakcja czy kilka z nich i po zawodach.
