Atmosfera na giełdzie zrobiła się niezwykle gorąca, o czym najlepiej świadczy duże zainteresowanie trwającymi właśnie ofertami publicznymi kilku spółek, w tym Newagu i Energi. Wszyscy staliśmy się ekspertami od kolei i energetyki, tak samo jak jesteśmy świetnymi lekarzami czy trenerami reprezentacji kopaczy.
Do rozpalonego do czerwoności (właściwie zieloności) pieca dorzućmy wieści zza Atlantyku, gdzie w piątek znowu odnotowano rekordy wszech czasów:
Po dwóch tygodniach jałowych przepychanek zakończył się impas w USA. Republikanie i Demokraci podnieśli pułap limitu zadłużenia (16,7 bln dolarów), który miał zostać osiągnięty dziś. Cała zabawa zacznie się na nowo w styczniu.
Jeśli spojrzymy na rynek amerykański reprezentowany przez indeks S&P 500, tak naprawdę niewiele się wydarzyło i hossa rozpoczęta w marcu 2009 roku nadal trwa:
W najnowszym raporcie banku inwestycyjnego Goldman Sachs datowanym na 20 maja zespół kierowany przez Davida Kostina prognozuje:
Podnosimy nasze szacunki dywidend dla spółek z indeksu S&P 500 oraz prognozy zwrotu z indeksu od 2013 do 2015 roku. Oczekujemy, ze indeks S&P 500 wzrośnie o 5 procent z obecnego poziomu do 1750 pkt do końca roku, o kolejne 9 proc. do 1900 w 2014 i pójdzie do góry o 10 proc. do 2100 w 2015.
Analitycy Goldmana uważają, że w 2014 realny PKB w USA wzrośnie w przyszłym roku na tyle wyraźnie, że będzie można mówić o zakończeniu sześcioletniej stagnacji gospodarczej. W rozwiniętych gospodarkach ostatni rok stagnacji przed wzrostem PKB łączy się ze wzrostem wskaźnika Cena/Zysk o przeciętnie 15 proc. Dlatego oni oczekują, że średnia tego wskaźnika dla S&P 500 będzie rosła i osiągnie 15 na koniec tego roku oraz 16 na koniec przyszłego
Dla porównania nasz WIG charakteryzuje wskaźnik Cena/Zysk na poziomie zbliżonym do 15.
Czy prognozy banku się sprawdzą i Amerykanie będą w nieco wolniejszym tempie niż teraz, ale w sumie szli do góry? Czy pociągną za sobą resztę w tym naszą GPW?
Ostatni tydzień należał do niezwykle emocjonujących. Amerykańskie indeksy giełdowe biją rekordy wszech czasów:
"FT" szacuje, że amerykańskie korporacje (wyłączając banki) posiadają do dyspozycji aż 2 bln dolarów gotówki (kwota odpowiada 10% wartości rynkowej spółek z indeksu S&P 500), która może zostać wykorzystana do wypłaty dywidend lub skupu własnych akcji. Dla porównania: w 2011 roku wydały na ten cel 336 mld dolarów.
W spokojniejszych czasach można byłoby założyć, że większość z tych środków zostanie przeznaczona na inwestycje, ale bojąc się dalszej eskalacji kryzysu spółki zapewne wykonają ten sam manewr co w zeszłym roku i to na większa skalę. Co to oznacza?
