Koniec roku sprzyja podsumowaniom i prognozom, od których zaroiło się w mediach.
Ze swojej perspektywy postanowiłem poszukać swojej największej porażki w tym roku, aby następnym razem nie popełnić tego samego błędu.
Tak, miło jest chwalić się "a nie mówiłem", "tak, jak prognozowałem" itd. Jednak taka postawa jest mało przydatna w inwestowaniu i pomaga głównie w robieniu kariery analityka czy wróżki.
No to jaka była moja największa porażka inwestycyjna w 2012 roku?
Czy może być ktoś nudniejszy niż zarządzający funduszem obligacji?
A jednak...
Jeff Gundlach przez lata z sukcesami zarządzał funduszem obligacji TCW (należącym do banku Societe Generale - w Polsce właściciel eurobanku). Jednak w 2009 roku coś się popsuło i Gundlach odszedł z TCW zakładając własną firmę DoubleLine Capital.
Na koniec 2009 roku oficjalne zadłużenie (co nieco podrasowane takimi zabiegami jak sprzedaż euro na rynku czy przelewaniem z pustego w próżne) Polski wyniosło 669,992 mld zł.
Przyjmując za GUSem liczbę Polaków na 38 173 tys., wychodzi, że nasze władze „wypracowały” po 17 551 zł długu na każdą osobę, czyli przeciętna rodzina jest dodatkowo obciążona ponad 50 tys. zł długu, który na dodatek ciągle rośnie i nikt się tym nie przejmuje poza składaniem pustych obietnic, ponieważ polityków interesują tylko słupki w sondażach, a w końcu przeciętny Polak nie rozumie co to dla niego dokładnie znaczy.
No właśnie co?
Z reguły większość złotówkowych funduszy obligacji przynosi zyski, kiedy spadają stopy procentowe i rośnie wartość posiadanych przez nie w portfelu obligacji. Są różne typy tych papierów, ale w uproszczeniu wyjaśnię ten mechanizm na przykładzie jednej obligacji.
Powiedzmy, że fundusz ma jedną obligację o cenie 94 zł z nominałem 100 zł, czyli jej rentowność wynosi 6/94= 6,38% w skali roku. Tymczasem rynkowe oprocentowanie spada i co się wtedy dzieje? Wartość obligacji rośnie załóżmy do 95 zł i tym samym fundusz przynosi wyższą stopę zwrotu. Jednocześnie jej oprocentowanie spada do 5/95= 5,26%.
To tak w dużym uproszczeniu, bo fundusze obligacji mają cały portfel obligacji z różnym terminem zapadalności i o różnej konstrukcji, ale sam mechanizm tak mniej więcej wygląda, że kiedy realne oprocentowanie na rynku spada, rosną zyski zdecydowanej większości funduszów obligacji.
