W 2012 roku najwięcej spośród zarządzających funduszami hedgingowymi zarobił David Tepper z Appaloosa Management: aż 2,2 mld dol.
Czołowa dziesiątka prezentuje się następująco:
Najsławniejszym więźniem w Butner w stanie Karolina Północna jest z pewnością Bernie Madoff. W tym samym kompleksie penitencjarnym znajdziemy również innego hochsztaplera. Jest nim Samuel Israel III, założyciel Bayou Hedge Fund Group.
W 1996 roku Israel wraz ze wspólnikiem Danielem Marino zdołali zebrać 300 mln dolarów kusząc inwestorów obietnicą, że w ciągu dziesięciu lat wartość funduszu wzrośnie powyżej 7 mld USD. Widocznie byli niezwykle przekonujący, skoro zebrali taką górę kasy.
Pod koniec lutego "Financial Times" ogłosił, że Ray Dalio jest nowym królem funduszy hedgingowych i udało mu się zdetronizować Sorosa czy Paulsona. Stało się tak po tym, kiedy jego fundusz Bridgewater Pure Alpha dał zarobić inwestorom w 2011 roku aż 13,8 mld dolarów.
W sumie od założenia w 1975 roku zyski w dolarach sięgają 35,8 mld dolarów i żaden inny fundusz hedgingowy (łącznie z Quantum Sorosa) nie przyniósł takich profitów.
Prowadząca ranking od 1969 roku firma LCH Investments argumentuje, że od procentów ważniejsze są konkretne pieniądze, ponieważ przy dużym kapitale zarabia się znacznie trudniej niż przy małym, co jest dość oczywiste.
W końcu jak fundusz Pure Alpha miałby na przykład inwestować w nieduże spółki zarządzając portfelem o wartości 72 mld dolarów? Dla porównania - wartość aktywów netto wszystkich polskich TFI to niecałe 40 mld dolarów.
Dlatego Dalio wybiera duże tematy makro.
Austriacki fundusz hedgingowy Superfund ogłosił, że wstrzymuje się z wycenami niektórych jednostek funduszy w związku z aferą MF Global.
W komunikacie fundusz oznajmia, że problem nie dotyczy subfunduszy Superfund SFIO Płynnościowy i Superfund SFIO AbsoluteReturn. Gorzej z resztą.
Jak podaje "The Wall Street Journal" powołując się na firmę doradczą JW Partners, aż 60 do 75% funduszy hedgingowych w tradingu stosuje systemy automatyczne. Teoretycznie dzięki temu powinny one długoterminowo zarabiać, bez względu na okoliczności.
Tymczasem od maja obserwujemy olbrzymią zmienność na rynkach wszelkiego typu - przypomnijmy sobie choćby interwencje banków centralnych ze Szwajcarii czy Japonii, które zmiotły/wzbogaciły niejednego gracza z rynku walutowego. Dźwignia powoduje, że w takich sytuacjach zbliżamy się mocno do kasyna (z podobnym długoterminowym efektem).
Nic dziwnego, że cała branża przeżywa ciężkie chwile i większość firm znajduje się w tym roku pod kreską.
Fundusz stracił w tym roku 47%. Gdyby to był dowolny fundusz, moglibyśmy wzruszyć ramionami i powiedzieć - "jeszcze raz nabili klientów w butelkę" itp., ale w tym przypadku chodzi o fundusz nie byle kogo, tylko Johna Paulsona, tego samego który zarobił krocie na kryzysie hipotecznym (kontrowersje budzi udział Greenspana jako jego doradcy i współpraca z bankiem Goldman Sachs, który sprzedawał klientom "obligacje" przygotowane przez Paulsona).
Jak dokładnie wyglądają wyniki funduszy Paulsona?
Metody ilościowe mają swoich zwolenników w inwestowaniu i niektórzy uważają, że gdyby tylko mieli odpowiedni zespół statystyków stosujących wyrafinowane strategie oparte o tajemnicze algorytmy, bez trudu zarobiliby masę pieniędzy. W takim razie można pójść na skróty i powierzyć swoje środki specjalnemu funduszowi, który za pewną opłatą zaopiekuje się naszymi pieniędzmi.
Któż w takim razie mógłby być lepszy niż bank Goldman Sachs, rzekomo pociągający za wszystkie sznurki w Waszyngtonie, płacący wysokie pensje przyciągające najtęższe głowy?
Niestety, rzeczywistość bywa zupełnie inna i w tym tygodniu Goldman zdecydował o zamknięciu funduszu Global Alpha, po kolejnym katastrofalnym miesiącu strat - sierpień spowodował, że klienci są w tym roku wyraźnie pod kreską: -13% w portfelach. Alfy nie widać, za to wysoką betę i owszem.
Po krótkim epizodzie z nieśmiałym odbiciem na giełdach wydaje się, że wracamy do scenariusza zarabiania na strachu. Doskonałym przykładem jest tu fundusz hedgingowy Bridgewater, który wykręcił od początku roku do teraz 25% i to na bardzo dużym kapitale: 122 mld dolarów. Naprawdę niełatwo się gra takimi pieniędzmi, ponieważ wiele inwestycji musi być od razu wykluczonych ze względu na ich zbyt małą płynność - na przykład załóżmy, że mamy te niespełna 400 mld złotych i chcemy wpakować 10% na GPW- w co można zainwestować 40 mld zł i jak potem z tego wyjść?
Pozostaje obstawianie największych tematów i źródłem zarobku funduszu były cztery elementy: gra na wzrost cen amerykańskich obligacji, złota oraz umocnienie jena do dolara z dodatkiem odpowiedniej dźwigni finansowej.
Teraz zarabiamy tylko na strachu?
W 2005 powstało Investors TFI założone przez grupę finansistów zupełnie niezależnie od dużych instytucji finansowych. W tej chwili najpopularniejszym produktem są certyfikaty Investor FIZ.
Certyfikaty można nabywać w ofercie pierwotnej w placówkach BGŻ, ale co istotne są one w miarę płynne, ponieważ handluje się nimi na GPW w systemie notowań ciągłych.
Tak naprawdę jest to fundusz hedgingowy, ponieważ zarządzający arbitralnie ustalają, czy w danym momencie warto kupić akcje, a może zagrać na spadki, wejść w rynek surowców i tak dalej.
Zarządzający dość odważnie twierdzą, że mogą zarabiać w czasie każdej koniunktury giełdowej ze względu na swoją elastyczność i fachowość.
W poniedziałek podano, że Warren Buffett założył się z firmą Protege Partners, że w najbliższych dziesięciu latach indeks szerokiego rynku amerykańskiego S&P 500 pokona najlepsze fundusze hedgingowe wybrane przez Protege.
Obie strony zdeponowały po $ 320 000 w obligacjach, które za 10 lat dadzą zwycięzcy dokładnie 1 mln zielonych.
Wygrana zostanie przekazana na cele charytatywne.
Nasz rynek powolutku rozwija się i od pewnego czasu każdy Kowalski może kupić sobie nawet jednostki uczestnictwa czy certyfikaty funduszów hedgingowych. Najpierw zacznę od wyjaśnienia co to za cudo.
Sama nazwa hedging w angielskim oznacza zabezpieczania się przed ryzykiem ( szkoda, że nie słyszeli o tym np. w hucie Krosno).
Początkowo, pierwsze fundusze zabezpieczały się głównie przez krótką sprzedaż akcji.
Wraz z rozwojem rynków finansowych i dostępnych instrumentów zmieniło się nieco znaczenie tej nazwy (hedgingu).
